قلب هایی به وسعت دنیا- کربلا

محفلی جهت ارائه تجربیات عملی، برای شاد زیستن و موفقیت

شاد بودن یک سفر دائمیست نه یک مقصد معین و برای شاد بودن هیچ زمانی بهتر از اکنون و هیچ دلیلی بهتر از بودن نیست *** من به خودم قول می دهم که: فقط به بهترین ها فکر کرده برای بهترین ها کار کرده و فقط در انتظار بهترین های خدا باشم *** شادی های شما همان غم هایتان است که نقاب از چهره برداشته است، هرچه غم ژرف تر وجود شما را بکاود گنجایشی فراخ تر برای شادی خواهید داشت. آیا سبوی شرابتان همان سوخته جانی نیست که از کوره ی کوزه گران بیرون آمده است و آیا آن عود که جان شما را می نوازد همان چوبی نیست که با تیغ تیز دلش را تهی کرده اند *** بعضی گویند که شادی از غم عظیم تر است و بعضی گویند چنین نیست بلکه غم بر شادی چیرگی دارد. اما من با تو می گویم که غم و شادی جدائی ناپذیرند آنها با هم نزد تو می آیند و هنگامی که یکی از آنها در کنار تو نشسته است بیاد آر که آن دیگری نیز در بستر تو به خواب رفته است است. و هماناکه تو چون دو کفه ی ترازو میان شادی و غم آویحته ای و تنها هنگامی که به کلی تهی باشی دو صفحه در حال توازن کنار یکدیگر خواهند بود اما وقتی خزانه دار هستی تو را بر می دارند تا زر و نقره ی خویش را بسنجند در آن هنگام به ناچار دو کفه ی غم و شادی تو بالا و پائین می رود

راهی که میان فرشتگان بود و به آسمان

نه .. ما امروز و خوابیدیم و فردا را رها کردیم

دکـلـمه .:از خاطرم رفتی:.با صدای یاسر بینام

من انقدر ، بد شدم انگار
و دنيام انقده کوره
که هفتاد آسمون انگار ، خدا از زندگيم دوره
و من محو غرور خاک
و دجالي که ميخنديد
و ميدونم تو هم با من ، چقدر اينجاشو همدردی
به چی ما ادعا داريم ؟ که دردا رو دوا کرديم ؟ نه ما امروزو خوابيديم و فردا رو فدا کرديم
و اين درد تمام ماست.. منم هم سنگ تو تقصير و تو هم سنگ من مستی
اگر اين عصر کم نوريم مقصر کل ما هستيم
چـــــــــــــــــــرا؟
چون خونه ويرونست ؟ نـــــــــــــه فقط اين نيست تو درگير خودت هستي فراموش کردي مرد دخيلت رو کجا بستي
کجا اين حرف ما بوده ؟ کجا اين رسم ادمهاست ؟ همه دنيا رو گشت اما فقط اين رسم ما تنهاست
که وقتي آدميت رو شغالا بردنو خوردن فقط من سير باشم ، بقيه مردن هم مردن
و اين رد همون ماره ، که بند پای طاووسه
رفــــــــــــــــيق ...

تمام روز خوابيده تمام شب به تنهايی منو تو خوب ميدونيم چرا اين لحظه اينجاييم

تمومش کن تمومش کن

من انقدر ، غرق من هستم که تو از خاطرم رفتی و تا اين قاعده بر جاست ، من و تو هر دو ، بدبختيم

تمومش کن تمومش کن

نه اينجا جاي اين ديوونه بازي نيست

تمومش کن که قلب من ديگه هيچ جوری راضی نيست

تمومش کن برو ، از دردم ، از شادی بمير

تمومش کن واسه من ژست غمخواری نگير

ماها تا جايي که مي شد به همديگه بدی کرديم تمومش کن که ثابت شه تو از جنس منی يعنی

چـــــــــــــــــــرا؟

چون خونه ويرونست ؟ نـــــــــــــه فقط اين نيست تو درگير خودت هستي فراموش کردي مرد دخيلت رو کجا بستي کجا اين حرف ما بوده ؟ کجا اين رسم ادمهاست ؟ همه دنيا رو گشت اما فقط اين رسم ما تنهاست که وقتي آدميت رو شغالا بردنو خوردن فقط من سير باشم، بقيه مردن هم مردن و اين رد همون ماره، که بند پای طاووسه

رفــــــــــــــــيق ...

اين خواب خرگوشي، زمينه ساز کابوسه حالا که قهره اين دنيا، بيا با هم برادر شيم بيا واسه يک دفعه شده، دلسوز هم باشيم خدا مي دونه که من هيچوقت ،من بد خواه تو نيستم خدا مي دونه مثل تو ، که من پاي تو می ايستم پس فقط يک راه مي مونه ،که ما يک قوم با هم شيم دعای هر شب من که: من و تو هر دو آدم شيم

دانلود دکلمه از خاطرم رفتی یاسر بی نام

10/01/1392|15:25

ویزگی های عباس ابن علی (ع) قمر بنی هاشم

این عکس بسیار زیبا از دلاوری های عباس ابن علی ابن ابی طالب (ع)در کربلاست

شجاعت:

گرچه تمام صفات حضرت ابوالفضل چشم‌گیر بود، ولی شجاعت در بین آنها نمایانگری خاصی داشت. یکی از شاعران عرب می‌گوید: او (عباس) در حملات خود یادآور حیدر کرار بود؛ بلکه در واقع تمام خصال پدر، نیک در سرشتش جای داشت. دست خدا جز پدرش نبود و قدرت الهی در او تجلی می‌یافت. آری! آن پدر دست خدا بود و این فرزند بازوی آن دست و حضور او در میدان‌های کارزار و جنگاوری وی تو را از درخواست دلیل بر این امر بی‌نیاز می‌نماید. صولت او نشان از صولت پدرش علی مرتضی سلام الله علیه داشت و اگر غلو به شمار نمی‌رفت، می‌گفتم قدرتش عظیم‌تر از این است که در جهان خارج تحقق یابد.

{ سید عبدالرزاق موسوی المقرّم، سردار کربلا، حضرت ابوالفضل، ترجمه: ناصر پاک‌پرور، ص282}.

ادب:

حضرت ابوالفضل دارای همه آداب اخلاقی، دینی، علمی، روحانی و عرفانی بود. ادب او نسبت به امام حسین ادب صالحان و برگزیدگان بود. در موقع خطاب امام حسین(ع) را مولای من، ای فرزند رسول خدا و یا با عبارات احترام‌آمیزِ از این دست صدا می‌زد.

ایثار:

ابوالفضل العباس(ع) علاوه بر ایثار جان از آب نیز گذشت با اینکه تشنه بود و بعد از دست‌ها و چشم و دندان خود نیز گذشت تا آب را به خیمه‌ها برساند؛ در انتها نیز جان را بر سر ایمان فدا کرد. باید اعتراف کرد که حضرت ابوالفضل در پاسداری از سالار شهیدان بر قله بلند ایثار قرار گرفته بود و بر دیگر جانبازان آن میدان برتری نشان داد.

صبر:

عباس در هیچ مرحله‌ای از مراحل قیام خونین کربلا سخنی که حاکی از جزع و بی‌تابی باشد بر زبان نیاورد. مصائبی که بر او وارد می‌شد، همچون امواج شکننده‌ای بود که کوه‌های عظیم را متلاشی می‌کرد؛ اما او پایدار ماند و کانون دلش از صبر و شکیبایی موج می‌زد. عباس(ع) می‌دید که چگونه ستاره‌های درخشان انسانیت و اصحاب وفادار حسین در خاک و خون می‌غلتند و می‌شنید که چگونه کودکان معصوم، العطش العطش می‌کنند و نوحه و آه و اشک زنان داغ‌دار و بانوان والامقام، قلبش را می‌فشرد؛ اما هرگز جزع و بی‌تابی نکرد. او تسلیم فرمان خدا بود و در این راه، از برادر بزرگوارش امام حسین(ع) پیروی .می‌کرد. چنین شخصیتی محال است در میدان صبر شکست بخورد

{ برداشتی آزاد از احمد بهشتی، قهرمان علقمه، ص 95}

02/09/1391|21:25

بــیــوگــرافــی

محفلی جهت ارائه تجربیات عملی، برای شاد زیستن و موفقیت
تا رسیدن به اهداف مقدسمان

صـفـحـات دیـگر وبــلاک

پروفایل مدیر وبلاگ

پست الکترونیک

انتخابات 1400

رئیس جمهور یا نوکر مردم

عناوین نوشته ها

مطالبی دوست داشتنی

نامه ای از خدا