قلب هایی به وسعت دنیا

ای بــرادر! خداوند بی نهایت است و لا مکان و بی زمان

اما بقدر فهم تو کوچک می شود

و بقدر نیاز تو فرود می آید

و بقدر آرزوی تو گسترده می شود

و بقدر ایمان تو کارگشا می شود

و به قدر نخ پیر زنان دوزنده باریک می شود

و به قدر دل امیدواران گرم می شود

یتیمان را پدر می شود و مادر

بی برادران را برادر می شود

بی همسرماندگان را همسر می شود

عقیمان را فرزند می شود

نا امیدان را امید می شود

گمگشتگان را راه می شود

در تاریکی ماندگان را نور می شود

رزمندگان را شمشیر می شود

پیران را عصا می شود

و محتاجان به عشق را عشق می شود

همه ما خودمان را چنين متقاعد مي كنيم كه با ازدواج زندگي بهتري خواهيم داشت،

وقتي بچه دار شويم بهتر خواهد شد، و با به دنيا آمدن بچه‌هاي بعدي زندگي بهترو بهتر

ولي وقتي مي‌بينيم كودكانمان به توجه مداوم نيازمندند، خسته مي شويم، بهتر است صبر كنيم تا بزرگ تر شوند.

فرزندان ما كه به سن نوجواني مي رسند، باز كلافه مي شويم، چون دايم بايد با آن ها  سر و كله بزنيم.

مطمئناً وقتي بزرگ تر شوند و به سنين بالاتر برسند، خوشبخت خواهيم شد. 

با خود مي گوييم زندگي وقتي بهتر خواهد شد كه :